امارات متحده عربی

امارات متحده عربی

امارات متحده عربی

 

 

امارات متحده عربی که بعد از بدست آوردن استقلال خود از بریتانیا در سال ۱۳۵۰ شمسی و با تثبیت موقعیت سیاسی حاکمان جدید، به تدریج و با سرمایه‌گذاری‌های بزرگ حاکمان ثروتمند عرب و همینطور جذب سرمایه‌گذاران خارجی، به یک کشور توریست پذیر با نرخ بالای گردشگری تبدیل شده است.

این کشور حاشیه‌ی جنوبی خلیج فارس از اتحاد هفت شیخ‌نشین کوچک تشکیل یافته که اگرچه هر کدام از استقلال فراوانی برخوردارند ولی حاکمیت کشور موروثی است. همچنین یکی از بزرگترین ذخایر نفتی دنیا در اختیار امارات است بطوریکه سرانه تولید ناخالص داخلی آن جزو ۱۵ کشور اول دنیاست در نتیجه جمعیت حدودا ۵.۵ میلیونی این کشور زندگی بسیار مرفهی دارند.

بیشتر جمعیت این کشور در سواحل شمالی آن مستقر شده اند و قسمت‌های مرکزی و جنوبی که بیابانی است، جمعیت بسیار پراکنده و اندکی دارد.

از نقاط طبیعی و دیدنی این کشور می توان به آبشار زیبای وریعه که از کوه های «وادی حام» و رشته کوه «حجر» سرچشمه گرفته و در شمال شهر فجیره قرار دارد، کوه مخروطی جبل حفیت که در جنوب شرقی شهر العین واقع است و نیز بیابان شنی امارات اشاره کرد.

بیشتر مردم امارات به جز برخی مهاجران، مسلمان هستند. علیرغم وجود رسانه‌های بسیار در این کشور، نوعی خودسانسوری و دیکتاتوری رسانه‌ای در مورد مسائل داخلی این کشور مشهود است بطوریکه حاکمان این ۷ شیخ نشین هیچ انتقادی را در مورد اقتصاد و سیاست برنمی تابند. فیلترینگ برخی سایت های اجتماعی همچون توییتر نیز در این راستاست.

حاکمان این شیخ نشین اما از نظر اقتصادی نگاه دیگری دارند. امارات متحده عربی با وجود وسعت خیلی کم، با سرمایه گذاری های وسیع و البته هوشمند، به قطب گردشگری منطقه تبدیل شده به طوریکه بسیاری از اتباع آمریکا و اروپا با وجود بُعد مسافت برای گذران تعطیلاتی آرام و به یاد ماندنی به این کشور حاشیه خلیج فارس سفر می‌کنند. حجم بالای سفر ایرانیان نیز نشانگر جذابیت های گردشگری و اقتصادی این منطقه آزاد اقتصادی است.

با وجود شرکت‌ هواپیمایی امارات، فرودگاه بسیار مجهز و زیبای دبی، هتل‌های سوپرلوکس، آزادی‌های نسبی اجتماعی، راحتی اخذ ویزای توریستی و … نمی‌توان به راحتی از این منطقه چشم پوشید.

برخی از شهرها و مناطق توریستی امارات

 

 

شیخ نشین های هفت گانه امارات عبارت‌اند از: ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، ام‌القوین، رأس‌الخیمه و فجیره.
در این شیخ نشین ها مجموعا ۹ شهر بزرگ وجود دارد که مهم ترین‌شان ابوظبی (پایتخت امارات)، دبی، شارجه، فجیره و العین هستند.
مکان‌های دیدنی امارات آنقدر زیادند که چند روزی مسافران را مشغول خود کند اگرچه در این بین باید گفت که دبی و ابوظبی بیشترین حجم گردشگران را به خودشان اختصاص می‌دهند. همینطور بیابان واقع در جنوب امارات محلی برای بازی‌های ورزشی همچون مسابقات اتومبیل‌رانی و شترسواری و تورهای بیابان‌گردی است. قلعه‌های تاریخی ابوظبی و فجیره، سلسله کوه های حجر و دره های سرسبز مابین این کوه ها، آبشارهای واقع در مناطق کوهستانی، مراکز خرید بسیار بزرگ و زیبا، سواحل شنی در حاشیه خلیج فارس و … نیز از دیگر جاذبه‌های عمده گردشگری امارات به شمار می‌روند.

زبان در امارات

زبان اصلی امارات عربی است منتها بیشتر مردم حاضر به زبانی هایی جز عربی صحبت می‌کنند! و این به خاطر تعداد زیاد مسافران امارات است. زبان‌های انگلیسی، فارسی، هندی و اردو زبان های پر تکلم در امارات هستند. البته در ابوظبی و شهرهای جنوبی صحبت به عربی بیشتر است، ولی در دبی در اغلب هتل‌ها زبان انگلیسی را به کار می‌برند.

تعطیلات رسمی در امارات

تعطیلات رسمی در امارات ۷ روز است که عبارتند از: عید قربان و فطر، روز آغاز تقویم قمری و اول ژانویه، روز معراج پیامبر، روز ملی (دوم دسامبر) و روز تاجگذاری شیخ زاید بن سلطان (ششم اوت).

ارسال پاسخ

*

code

ثبت نام کاربر در حال حاضر غیر فعال است. با مدیر سایت تماس بگیرید

Call Now Buttonمشاوره رایگان : 22042355-021